قال الامام الصادق – علیه السلام – : لا تَسْتَخِفُّوا بِفُقَرا شِیعَةِ عَلِیٍّ (ع) فَاِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ یَشْفَعُ فی مِثْلِِ رَبِیعَة وَ مُضْرٍ.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: فقیران از شیعیان علی – علیه السلام – را خوار و سبک نشمارید که همانا یک نفر از آنها به اندازه قبیله ربیعه و مضر را شفاعت خواهد نمود.
«مشکاة الانوار، ص ۵۵۶»

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
همانا، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) حق شفاعت امت اش را دارد و ما، حق شفاعت شیعیان خودمان را داریم و شیعیان ما، حق شفاعت خویشان خود را دارند.
بحار الانوار ۸: ۳۸/۱۶٫

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : یشفع الشّهید فی سبعین من اهله.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: شهید هفتاد نفر از بستگان خود را شفاعت می کند.
«کنز العمال، ح ۱۱۱۱۹»

قال الامام الباقر ـ علیه السلام ـ : آلُ محمّدٍ ـ صلی الله علیه و آله ـ هُم حَبلُ اللهِ الذّی أمرَ بالاعتِصامِ به فَقالَ: و اعتَصِمُوا بحبلِ الله جمیعاّ و لاتَفرَّقُوا.
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمودند: اهل بیت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ همان ریسمان الهی هستند که خداوند امر فرمود به آن چنگ زده و پناه ببرید، پس خداوند فرموده است: همگی به ریسمان خداوند چنگ زده و پراکنده نشوید.
«بحارالانوار، ج ۲۴، ص ۸۴»

قال الامام الصّادق ـ علیه السلام ـ : نَحنُ السَّبَبُ بَینکمُ و بینَ اللهِ عزّوجلّ .
امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمودند: ما (اهل بیت) سبب و وسیله خدا بین شما و پروردگار عزّوجلّ هستیم.
«بحار الانوار، ج ۲۳، ص ۱۰»

قال الامام علی ـ علیه السلام ـ : فی ذیلِ هذهِ الایة «وابْتَغوا الیهِ الوَسیلةَ» أنا وسیلَتُه.
امام علی ـ علیه السلام ـ در تفسیر این آیه شریفه که خداوند می فرماید: «و برای تقّرب به پروردگارتان وسیله بجوئید» فرمودند: من وسیله تقرب به خدا هستم.
«تفسیر المیزان، ج ۵، ص ۳۶۲»

قال الامام الصّادق ـ علیه السلام ـ : ما أحدٌ من الأوّلین و الآخرینَ الاّ و هُوَ یحتاجُ اِلی شَفاعَةِ محمّدٍ ـ صلی الله علیه و آله ـ یومَ القیامَةِ.
امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمودند: هیچ کس از اولین و آخرین (مخلوقات) نیست مگر اینکه به شفاعت محمّد ـ صلی الله علیه و آله ـ در روز قیامت نیاز دارد.
«المحاسن، ج ۱، ص ۲۹۳»

قالَت فاطمة ـ سلام الله علیها ـ : أحمَدوا اللهَ الذّی لعظَمَتِهِ و نورِهِ یَبْتَغی مَن فی السَّمواتِ و الأرض إلیهِ الوسیلةُ و نَحنُ وسیلَتُه فی خَلقِهِ.
حضرت فاطمه زهراء ـ سلام الله علیها ـ فرمودند: حمد کنید پروردگار را که عظمت و نورش ایجاب می کند که اهل آسمان ها و زمین ( برای قرب به او ) وسیله بجویند و ما (اهل بیت) وسیله او در میان آفریدگانش هستیم.
«شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۸۶، ص ۲۱۱»

قال الامام علی ـ علیه السلام ـ : أیّها النّاس، انّ اللهَ تعالی وَعَدَ نبیَّهُ محمّداً ـ صلی الله علیه و آله ـ الوسیلَةَ و … وَ انَّ الوَسیلَةَ أعلی دَرَجِ الجنَّةِ .
امام علی ـ علیه السلام ـ فرمودند: ای مردم خداوند تعالی به پیامبر خود حضرت محمّد ـ صلی الله علیه و آله ـ وعده درجه وسیله بودن را داده است، وعده خداوند راست است و او خلف وعده نمی کند بدانید که مقام وسیله بودن بالاترین درجات در بهشت است.
«الکافی، ج ۸، ص ۲۴»

قال الامام علی ـ علیه السلام ـ : اِنَّ أفضَلَ ما توسَّلَ بِهِ المُتَوَسَّلونَ إلی اللهِ سبحانَهُ: الایمانُ بِهِ و برسولهِ و الجهادُ فی سبیلهِ … .
امام علی ـ علیه السلام ـ فرمودند: برترین چیزی که متوسلان به خداوند سبحان می توانند به وسیله آن توسّل بجویند و (به خداوند نزدیک شوند) عبارت است از: ایمان به خدا و رسول او و جهاد در راه خدا … .
«شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۷، ص ۲۱»

قال الامام الصّادق ـ علیه السلام ـ : نَحنُ حَبْلُ اللهِ الذّی قال اللهُ تعالی: و اعتَصمِوا بحبلِ اللهِ جمیعاً و لا تَفرَّقوا.
امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمودند: ما (اهل بیت) همان ریسمان الهی هستیم که خداوند تبارک و تعالی فرمودند: همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراکنده نشوید.
«بحارالانوار، ج ۲۴، ص ۸۴»

قال الامام الهادی ـ علیه السلام ـ : … و فازَ مَن تمسَّکَ بِکُم و أمِنَ مَن لَجأَ إلیکُم وَ سَلِمَ من صَدَّقَکُم و هُدِیَ مَن اعتصَم بکم … .
امام هادی ـ علیه السلام ـ فرمودند: … کسی که به شما (ائمه معصومین – علیهم السلام -) تمسّک نمود رستگار شد و آن کس که به شما پناه آورد، ایمنی یافت و کسی که شما را تصدیق نمود، به سلامت به سر منزل مقصود رسید و هر کس که به ریسمان شما چنگ زد، هدایت شد و کسی که از شما پیروی کرد، جایگاهش بهشت خواهد بود.
«مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره»

قال الامام السجاد ـ علیه السلام ـ فی مناجاةِ المتَوسّلین: الهی لیسَ لی وسیلَةٌ اِلیکَ الاّ عواطِفُ رأفتکَ و لا لی ذریعَةٌ الیکَ الاّ عواطفُ رحمتِکَ و شَفاعَةُ نبیِّکَ نبیّ الرحّمةِ … .
امام سجاد ـ علیه السلام ـ در مناجات متوسلین می فرماید: خداوندا، من وسیله ای در درگاهت ندارم مگر عواطف محبت آمیز تو و دست آویزی جهت رسیدن به تو ندارم مگر عطاهای رحمتِ تو و شفاعت پیغمبرت، که نبیّ رحمت و نجات دهنده امّت از گمراهی است، پس این دو را سبب رسیدن من به مغفرت و آمرزش خود قرار ده و وسیله ای جهت دست یافتن به خشنودی و رضای خود بگردان.
«بحار الانوار، ج ۹۱، ص ۱۴۹»

قال رسول اللّه ـ صلی الله علیه و آله ـ : الوسیلَةُ دَرجَةٌ عندَاللهِ لیسَ فَوقَها دَرجَةٌ.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: وسیله درجه ای است نزد خداوند که بالاتر از آن درجه ای نیست.

«کنز العّمال، ح ۳۹۰۷»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : شَفاعتی لأمتّی مَن أحبَّ أَهل بیتی.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: شفاعت من شامل آن کسی از امتم می شود که اهل بیت مرا دوست داشته باشد.
«کنز العمّال، ح ۵۷»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : إنّ الله أعطانی مسألَةً، فَأخَّرتُ مَسْألتی لشَفاعَةِ المؤمنینَ مِنْ اُمَّتی یوم القیامَةِ، فَفعل ذلک.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: خداوند به من فرمود از او خواهش و درخواستی داشته باشم، اما من درخواست خود را برای شفاعت مؤمنان از امتم در روز قیامت به تأخیر انداختم و خداوند پذیرفت.
«بحار الانوار، ج ۸، ص ۳۶»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : الشّفُعاءُ خَمسَةٌ: القُرآنُ و الّرحِمُ و الأمانَةُ و نَبُیّکُم و اهلُ بیتِهِ.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: شفاعت کنندگان (روز قیامت) پنج گروهند: قرآن، خویشاوند، امانت، پیغمبر شما و خاندان و اهل بیت او.
«بحار الانوار، ج ۸، ص ۴۳»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ یقول: انّ الله عزّوجلّ یقول: … ألا فاعلَمُوا اِنّ اَکرَمَ الخَلقِ علی و أفضلُهُم لَدیَّ محمّدٌ و أخُوهُ علیٌ و من بعدِهُمِ الأئمةُ الذّینَ هم الوسائل الیَّ … .
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: خداوند عزّوجلّ می فرماید: ای بندگان من آیا چنین نیست کسی که حاجات بزرگی از شما می خواهد و شما حوائج او را بر نمی آورید مگر این که در نزد شما کسی را که محبوب ترین مردم پیش شماست شفیع قرار دهد، آن گاه حاجات او را به خاطر آن شفیع بر می آورید؟ اکنون آگاه باشید و بدانید که محبوب ترین خلق و افضل آنان نزد من، محمّد و برادر او علی و امامان پس از وی هستند. اینان وسیله های مردم به سوی من هستند. بدانید هر کس حاجتی دارد و نفعی را طالب است و یا آن که دچار حادثه ای بس صعب و زیان بار گردیده و رفع آنرا می خواهد، باید مرا به محمّد و آل طاهرینش بخواند تا به بهترین وجه، حاجات او را برآورم.
«بحارالانوار، ج ۹۴، ص ۲۲»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : الأئمِةُ مِن وُلدِ الحسَینِ مَن أطاعَهُم فَقَد أطاعَ اللهَ … وَ هُمُ العروَة الوُثقی و هُمُ الوسیلَةُ الی اللهِ عزّوجّل .
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: امامان از نسل حسین هستند، هر که آنان را اطاعت کند پس به تحقیق اطاعت خدا را نموده است و هر کس از آنان نافرمانی نماید، نافرمانی خدا را نموده است. آنان دستگیره محکم و وسیله تقّرب به خداوند عزّوجلّ می باشند.
«سفینة البحار، ج۱۰، ص ۲۹۵»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : اِنَّ فاطمةَ لتشفع یومَ القیامةِ فیمن اَحَبَّها و تَولّاها و احبَّ ذُرِّیتها و تولّاهم و یَشْفَعُها الله فیهم و یدْخلُهم الجنةَ بِش‍فاعَتها.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: همانا فاطمه در روز قیامت برای کسی که محب و دوست دار او و فرزندانش باشد، شفاعت می کند و خداوند شفاعت او را در مورد این افراد می پذیرد ‌و آنها را با شفاعت او وارد بهشت می کند.
«القطره من بحار مناقب النبی و العترة، ج ۲، ص ۱۸۹»

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
صِنفانِ لا تَنالُهُما شَفاعَتی : سُلطانٌ غَشومٌ عَسُوفٌ ، وغالٍ فی الدِّینِ مارِقٌ مِنهُ غیرُ تائبٍ ولانازعٍ .
دو دسته‏اند که شفاعت من به آنها نمى‏رسد : فرمانرواى سرکش و ستمگر و کسى که در دین غلوّ ورزد و از دین بیرون رود و از این عمل خود توبه نکند و دست نکشد .
قرب الإسناد : ۶۴ / ۲۰۴ منتخب میزان الحکمة : ۴۳۲

امام رضا(سلام الله علیه):
ما زارَنی أحَدٌ مِن أَولیائی عارِفاً بِحَقّی إلّا شُفِّعتُ فِیهِ یَومَ الْقیامَةِ؛
هر یک از دوستانم مرا با شناخت حقّم زیارت نمى‏کند مگر این که در روز قیامت، شفاعتم از او پذیرفته مى‏شود.
وسائل الشیعة، ج ۱۳، ص ۵۵۲

امام صادق(سلام الله علیه):
وتَدخُلُ بِشَفاعَتِها شِیعَتی الْجَنَّةَ بِأجمَعِهِم؛
همه شیعیان من با شفاعت او (حضرت معصومه(س)) وارد بهشت خواهند شد.
بحارالأنوار، ج ۶۰، ص ۲۱۶

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) می فرمایند:
«… یا فاطمة ابشری فلک عندالله مقام محمود تشفعین فیه لمحبیک وشیعتک؛
ای فاطمه علیها السلام مژده باد! که در پیشگاه خدا مقامی شایسته داری که در آن مقام برای دوستان و شیعیانت شفاعت می کنی .»
بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۳۵۹ .

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
لا یَنالُ شَفاعَتَنا مَن استَخَفَّ بِالصَّلاةِ؛
هرکس نماز را سبک بشمارد ، بشفاعت ما دست نخواهد یافت.
فروع کافی، ج۳، ص۲۷۰

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لا یَنالُ شَفاعَتی مَن اَخَّرَ الصَّلوةَ بَعدَ وَقتِها؛
کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهدرسید.
بحارالانوار، ج،۸۳، ص۲۰

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
آسایش و راحتى، کامیابى و رستگارى و پیروزى، برکت و گذشت و تندرستى و عافیت، بشارت و خرّمى و رضایتمندى، قرب و خویشاوندى، یارى و پیروزى و توانمندى، شادى و محبّت، از سوى خداى متعال، بر کسى باد که على بن ابى طالب را دوست بدارد، ولایت او را بپذیرد، به او اقتدا کند، به برترى او اقرار نماید، و امامانِ پس از او را به ولایت بپذیرد. بر من است که آنان را در شفاعتم وارد کنم. بر پروردگار من است که خواسته مرا درباره آنان اجابت کند. آنان پیروان من هستند و هر که از من پیروى کند، از من است.
بحارالأنوار، ج ۲۷، ص ۹۲

قال الصادق علیه السلام:
من زارالحسین علیه السلام یوم عاشورا وجبت له الجنة؛
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
هر کس که امام حسین علیه السلام را در روز عاشورا زیارت کند بهشت بر او واجب مى‏شود.
اقبال الاعمال، ص ۵۶۸

قال الصادق – علیه السلام -:
یابنى ! انه لاینال شفاعتنا من استخف بالصلوة ؛
اى فرزندم هرکس نماز را سبک بشمارد به شفاعت ما دست نخواهد یافت.
(وسائل الشیعه ج ۳، ص ۱۶).

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
المؤ ذنون امناء المؤ منین على صلاتهم و صومهم و لحومهم و دمائهم لا یساءلون الله – عز و جل – شیئا الا اعطاهم و لایشفعون فى شى ء الا شفعوا؛
اذان گویان امانتداران مؤ منان بر نماز و روزه شان و خون و گوشتشان چیزى از خداوند درخواست نمى کنند، مگر اینکه خداوند به آنها عطا مى کند و در مورد چیزى هم شفاعت نمى کنند، مگر اینکه شفاعتشان را خداوند مى پذیرد.
(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۱۲۴)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
من اذن محتسبا یرید بذلک وجه الله – عز و جل – اعطاه الله ثواب اربعین الف شهید و اربعین الف صدیق و یدخل فى شفاعته اربعین الف مسى ء من امتى الى الجنة ؛
کسى که اذان بگوید، و به خداوند توجه داشته باشد، خداوند به او ثواب چهل هزار شهید و چهل هزار راستگو را عطا مى کند و چهل هزار از امت گنهکاران شامل شفاعتش گردیده و داخل بهشت مى شوند.
(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۱۳۰)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
فى مرضه الذى توفى فیه و اغمى علیه ثم افاق فقال : لاینال شفاعتى من اخر الصلاة بعد وقتها ؛
پیامبر (ص ) در بیمارى که به علت آن رحلت فرمودند بیهوش شدند، و در چند لحظه اى از بیهوشى به هوش آمدند و فرمودند: شفاعت من به کسى نمى رسد که نماز را از (اول ) وقت خودش به تاخیر اندازد.
(بحارالانوار، ج ۸۳، ص ۲۰)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله – :
لا ینال شفاعتى من اخر الصلاة المفروضة بعد وقتها ؛
(فرداى قیامت ) شفاعت من به کسى که نماز واجب را تا پس از وقت آن به تاءخیراندازد، نخواهد رسید.
(امالى صدوق ، ص ۳۲۶)

قال الصادق – علیه السلام -:
ان شفاعتنا لاتنال مستخفا بالصلاة ؛
همانا شفاعت ما به کسى که نمازش را سبک بشمارد، نمى رسد.
(بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۲۲۷)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
الصلاة شفیع بینه و بین ملک الموت ؛
نماز شفیع نمازگزار در نزد ملک الموت است .
(بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۲۳۲)

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
إذا التَبَسَت علَیکُمُ الاُمورُ کَقِطَعِ اللَّیلِ المُظلِمِ فعلَیکُم بالقرآنِ ؛ فإنّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ وماحِلٌ مُصَدَّقٌ ، مَن جَعَلَهُ أمامَهُ قادَهُ إلَى الجَنّةِ ، ومَن جَعَلَهُ خَلفَهُ ساقَهُ إلَى النارِ ؛
هر گاه کارها همچون پاره‏هاى شب تار بر شما تاریک و شبهه‏ناک شد ، به قرآن روى آورید؛ زیرا قرآن شفیعى است که شفاعتش پذیرفته است و شاکى و خصمى است که شکایتش قبول مى‏شود . هر که قرآن را فرا روىِ خود قرار دهد ، او را به سوى بهشت کشاند و هر که آن را پشت سر خویش نهد ، به سوى دوزخش براند .
نوادر الراوندیّ : ۲۱ ، ۲۲

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نعم الشّفیع القرآن لصاحبه یوم القیمه؛
چه نیکو شفیعى است قرآن در روز قیامت براى کسى که قرآن خوانده باشد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من کذب بالشّفاعه لم ینلها یوم القیمه؛
هر که شفاعت را دروغ شمارد روز قیامت از آن بى نصیب ماند.
نهج الفصاحه

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء – سلام الله علیها – : إذا حُشِرْتُ یَوْمَ الْقِیامَةِ، أشْفَعُ عُصاةَ أُمَّةِ النَّبی ؛
حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمودند: هنگامی که در روز قیامت برانگیخته و محشور شوم، خطاکاران امّت پیامبر – صلی الله علیه وآله وسلم -، را شفاعت می نمایم.
احقاق الحقّ، ج ۱۹، ص ۱۲۹

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لا ینال شفاعتی من اخر الصلوة بعد وقتها؛
کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهدرسید.
( بحار الانوار، ج ,۸۳ ص ۲۰ )

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة شفیع بینه و بین ملک الموت؛
نمازشفیع نمازگزار در نزد ملک الموت است .
( بحار الانوار، ج ,۸۲ ص ۲۳۲ )

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
حقت شفاعتی لمن اعان ذریتی بیده ولسانه و ماله؛
حق کسی که ذریه مرا به دست وزبان ومالش یاری کرد، آن است که من اورا شفاعت کنم.
مستدرک الوسائل، ج۱۲،ص ۳۷۶

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لَا شَفیعَ اَنجَحُ مِنَ التَّوبَه
هیچ شفاعت کننده ای پیروزمندتر از توبه نیست.
( جهاد النفس، ح ۴۶۰ )

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذ کان یوم القیامه بعث الله عزوجل العالم و العابد، فاذا وقف بین یدی الله عزوجل قیل للعابد: انطلق الی الجنه، و قیل للعالم: فق، تشفع للناس بحسن تا دیبک لهم.
چون روز قیامت شود، خدای عزوجل عالم و عابد را برانگیزد. چون آن دو در پیشگاه خدای عزوجل بایستند، به عابد گفته شود: به بهشت برو و به عالم گفته شود: بایست و بسبب آن که مردم را نیکو تربیت کردی، شفاعتشان کن.
علل الشرایع/ ۳۹۴٫

حضرت امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:
من زارنا مما تنا فکانما زارنا فی حیاتنا.
هر کس پس از مردنمان ما را زیارت کند، چنان است که ما را در زمان حیاتمان زیارت کرده باشد.
بحارالانوار، ج۱۰۰، ص ۱۲۴٫

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند: چ
من اتانی زائرا کنت شفیعه یوم القیامه.
هر که به زیارت من بیاید در روز قیامت شفیع او باشم.
بحارالانوار، ج۱۰۰، ص ۱۴۲٫