برادران، خواهران و همشهریان بزرگوار، سلام علیکم:

خداوند حکیم و لَطیف در آیه 6 سورۀ هود می‌فرماید: هیچ جنبنده‌ای در زمین نیست مگر اینکه روزیِ او بر خداست و خداوند محل زندگی و رفت و آمد همه آنها را به خوبی می‌داند و امور مربوط به همه آنها در لوح محفوظ الهی نوشته شده است. بنابر آیه فوق تمام جانداران که جنبشی از خود نشان می‌دهند از ویروس‌ها و گیاهان گرفته تا حیوانات عَظیم‌الجثه و غول‌پیکر دریایی، هرکدام در نزد خداوند سهمی از رِزق و روزی دارند که در کتاب علم پروردگار ثبت شده است.

جالب است که هر چه بشر از لحاظ علمی بیشتر پیشرفت می‌کند و کشف تازه‌ای می‌کند اَسرار و حقایق بیشتری از این آیه کشف می‌گردد. مثلاً  برای دانشمندان سؤال بود جاندارنی که در عمق 700 متری زیردریا زندگی می‌کنند علارغم نبود نور از منشأ خورشید چگونه غذای خود را تأمین می‌کنند؟ و این سؤال تا چندی پیش پاسخی نداشت تا اینکه مُحققان ثابت کردند گیاهانی در سطح آب دریا بر اثر تابش نور خورشید مراحل تکاملی خود را به خوبی طی می‌کنند و سپس آرام آرام به عمق دریا می‌رسند و غذای آماده برای موجودات عمق دریا می‌شوند و یا پرندگانی که روزی آنها در لابلای دندانهای پاره‌ای از حیوانات غول‌پیکر دریایی حَواله شده؛ به نحوی که حیوان دریایی پس از تغذیه از دیگر حیوانات دندانهایش احتیاج به مسواک و خَلال طبیعی دارد برای این منظور به ساحل دریا می‌آید و دهان خود را باز می‌کند در این لحظه گروهی از پرندگان وارد دهان این حیوان شده و غذاهای مانده در لابلای دندان را کاملاً برداشته و تمیز می‌سازند بدون اینکه مُزاحم حیوان شوند و حیوان دریایی هم دهان خود را نمی‌بندد تا اینکه دندانهایش کاملاً تمیز شود سپس با احساس آرامش تا زمانی دیگر به عمق دریا غوطه‌ور می‌شود.

براستی که طرز روزی رساندن خداوند به موجودات مختلف عجیب است از جنینی که در رحم مادر قرار دارد و از طریق پایانه مرزی جفت، انواع و اقسام مواد مورد نیاز خود را از خون مادر دریافت می‌دارد تا حشرات گوناگونی که در اعماق تاریک زمین و لانه‌های پُر پیچ و خم و در لابلای درختان و بر فراز کوهها و صحراها زندگی می‌کنند هیچکدام از دیدگاه عِلم خداوند؛ پنهان و مخفی نبوده و خداوند به همه آنها روزی می‌دهد!

وقتی در آیه فوق می‌فرماید: تمام جُنبندگان در نزد خداوند روزی دارند این نشان می‌دهد که  رِزق و روزی با حرکت و جُنبش به دست می‌آید نه با خوابیدن و انتظار کشیدن به همین دلیل اسلام با گِداپروری و تنبل‌بازی شدیداً مخالف است.

 عده‌ای آدم‌های تنبل و بی‌حال و با برداشت غلط از آیه فوق و روایاتی که دلالت بر مُقَدّر و معیّن‌بودن روزی هر فرد دارد فکر می‌کنند که لُزومی ندارد انسان برای تهیه رِزق و روزی و مَعاش خود تلاش کند و می‌گویند روزیِ خداوند در هر شرایطی می‌رسد و هیچ دهان بازی بدون روزی نمی‌ماند!! چنین غافلانی که ممکنست چهرۀ دینی هم به خود گرفته باشند متأسفانه چهره دین را هم با دادن بَهانه به دست دشمنان اسلام تخریب می‌کنند. همین آدم‌ها با این طرز تفکر و کردارشان کاری می‌کنند که دشمنان بگویند مَذهب عاملی است برای تَخدیر و رکود اقتصادی و خاموش‌شدن فعالیت‌های مثبت زندگی و تن‌دادن به انواع مَحرومیت‌ها و اگر این طرز تفکر خطرناک در جوامع اسلامی همه‌گیر شود بهانه خوبی به دست استثمارگران می‌دهد تا هرچه بیشتر بر گُرده ملت‌های محروم  سوار شده و آنها را بدوشند و از ابتدایی‌ترین امکانات رفاهی زندگی محروم سازند. در حالیکه آشنایی مختصر با قرآن و احادیث این حقیقت را روشن می‌سازد که هرگونه بهره‌گیری مادی و معنوی انسان به دنبال سعی و تلاش حاصل می‌شود بنحوی که خداوند در آیه 39 سورۀ نجم می‌فرماید: چیزی عاید انسان نمی‌شود مگر با سعی و تلاش و کوشش بهمین دلیل هیچکدام از پیامبران الهی بیکار نبودند و قطعاً همه آنها از بیکاری و تنبلی و تن‌پروری تنفر داشتند. اگر مفهوم تَضمین روزی از جانب خداوند روزی رسان نشستن در خانه و انتظار رسیدن روزی می‌بود می‌بایست پیامبران و امامان، همگی از بیکارترین انسانها می‌بودند در حالی که هرگز اینگونه نبوده بلکه از چوپانی گرفته تا خیاطی و زره‌بافی و کشاورزی و ... بَلَد بودند و برای اِمرار معاش و سیرکردن شکم زن و بچه خود عَرَق می‌ریختند و کار می‌کردند!      بارپروردگارا توفیق عبودیت و بندگی و روزی حلال و پاک  نصیب ما بفرما (آمین).

لحظه ای با امام زمان (عج):امام صادق (ع) فرمود امام زمان خود را بشناس که اگر امام زمانت را شناختی چه ظهور زود اتفاق افتد و چه  دیر  به تو زیانی نرسد.(مومنان اگر تقوای الهی پیشه کنند و ناشکری نکنند نعمت خداوند که امام معصوم است بر آنها نازل می شود.